ณ.วันนี้ !!!

ตัวฉัน ... นั้นน เหมือนกับ อ้างว้าง
เธอ ไปตจว.

ตอนแรกก็ไม่คิดอารัย นะ !! คือคิดถึง เฮ้อ ทรมาน ที่ไม่ได้คุย

แต่แล้ว !!!

ตัวฉัน ดันไปเห็น พู่ชาย - พู่หญิง คู่นึง *(ลูกค้า)*
ซึ่ง ! พู่ญิ่ง นั้น เค้า กอดคอพู่ชาย *

มันเลย คิดไปถึง ตอนที่เธอนั้นกอดฉัน
มันช่างทรมานน .. แม้อาจจะเป็นเวลาช่วงนึง ที่เธอกับฉันห่างกัล !
แต่มันก็ เหงา ทรมานน

ชั้นเริ่มคิด ... เดินเข้าห้องรองชุด !! น้ำตา มันไหล ..

ก็เลยขอ เข้าห้องน้าม
.. ไปนั่งร้องไห้ ทรมานน ฮือ ....

ฉันเก็บอารม ไม่ไหวแต่ต้องเกรงใจ เพราะเรานั้นทำงาน อยู่

เลยกลับมา !!

เข้ามานัยร้าน รู้สึกว้าเหว่ .. เหงาคิดถึงเธอ

ยืนไปเดินไป คิดถึงเธอตลอด สุดท้าย มันก็ไม่ไหว เลยเข้าห้องรองชุด
นั่งร้องไห้ ซักพัก ... จนพี่เค้ามาเรียกว่า ทำไมเข้าไปนานน ++

เอ่อ ! คือพ๋ม รู้สึก ปวดตา เลย เข้าไปดู อ่า ครับ ...

มันช่างทรมานน นัยการ รอคอย ฉันพยายามโทรหา
จน 4 ทุ่ม !

ได้เวลากลับบ้าน ซึ่ง ! ทุก ๆ ครั้งที่เลิกงาน ก็จะได้คุยกับเธอ ที่รัก ...

ฉันเหน็บหนาว ชั้นเหงา ชั้นทรมานเหลือเกิน
เดินขึ้นรถ แบบเดียวดายยย เดินขึ้นไป ท่ามกลาง คนเยอะ แยะ !

ฉันยืน อึนน คิดถึงเธอน้ำตาจะเอ่อไหล ...

มันช่างปวดร้าว ลงรถ !

ก็จะไม่ไหว น้ำตาก็ไหล ออกมา เดินน อย่างโดดเดี่ยว เฮ้อ

นั่งรถ มอเตอไซ .. น้ำตาก็เอ่อไหลลลล มันช่างทรมานน

วิ่งเข้าบ้านปิดประตู นั่งกดโทรสับ หาเธอ
นั่งมองข้อความที่เธอนั้น ได้ส่งมาให้เสมอ

ฉัน ร้องไห้ โฮ ...

พยายาม โทร พยายามไม่ปวดร้าว
ซึ่งตัวฉัน นั้น .. หยุดน้ำตา และเสียงของตัวเองไม่ไหว
ร้องไห้ ... จนทนไม่ไหวแล้ว

ฉันคิดถึงเธอมากกกกกกกกก

รักเธอมากๆ !!~

โปรดเถอะหนา .. คนดี

โปรดรักกันอย่างนี้ โปรดอย่าห่างกัล ไปอีกเรย

แค่นี้ .. ตัวฉันก็ แทบจะหายใจไม่ได้แล้วฉัน คิดถึงเธอมากๆ !!~

รักอีฟ

ต่อไปนี้โจ้จะเชื่อใจ จะมีแค่อีฟคนเดียว

ขอจง ให้อีฟ รักโจ้ ขอให้เรารักกัล อย่างนี้ไปนานๆ เลย นะ คับ !!!~

รักอีฟ ... ตลอดไป